میلاد فخر آسمان و زمین امیرالمومنین(ع) حیدر کرار مبارک باد.

امشب علی علیه السلام میآید ....

ساقه‏ های نیلوفری از پایه‏ های عرش بالا رفته 
و سریر ولایت را به عطر وجودی خود آراسته‏ اند،
تا او بیاید و بر تکیه‏ گاه پوشیده از رازقی آن تکیه زند. 

درون کعبه چه غوغایی است امروز! 
ملائک، بال در بالْ گستره آسمان‏ها را پوشانیده ‏اند

و جبرائیل و میکائیل و اسرافیل حلقه خانه کعبه شدند
تا پر به نور وجود او بسایند! 

طنین نام او هلهله شادی ملائک است. 
جام‏ه ای افلاکیِ عاشقان به سوی او می‏آیند 

و گیسوان سیاه شبْ به یُمن وجود او 
گل خنده‏ های نقره‏ ای را
در میان آبشار آسمانی‏ اش تقسیم می‏کند؛

چرا که امشب علی علیه ‏السلام می‏آید!...

--------------------------------------------------------------

و جمعه چه شکوهی دارد و این جمعه شکوهی دیگر!... 
13 رجب سال سی‏ ام از عام الفیل! 

آسمانیان طبق طبق نور می‏ آوردند، آن‏گاه که دیوار کعبه شکافته شد
و فاطمه بنت‏ اسد قدم به درون کعبه نهاد که علیِّ اعلی خانه خویش
را ازبرای قدوم مبارک او آماده کرده بود... . 

و او آمد که نام خود را از خدا گرفته بود و آمده بود تا
بت‏های خانه را درهم بشکند و بر پشت بام آنْ ندای یگانگی و توحید 
ذات مقدس خدای تعالی را سر دهد و او را تقدیس کند 

و فریاد حق‏ طلبی‏ اش را از میان کفرهاو نفاق‏ها به گوش جان‏های عاشقان
برساند و پرواز شورآفرین کبوتران عشق را جانی تازه بخشد.
--------------------------------------------------------------------

این، آغوش خداست

درخت را دیده ‏ای که چگونه در پس حلول بهار
شکوفه‏ دار شدن را تجربه می‏کند؟

قنات را دیده ‏ای که با چه اشتیاقی، لحظه تموّج آب 
را در دل خویش، به رخ کویر می‏کشد؟

کعبه نیز همین‏گونه، مباهات رویش تو را برجهان فریاد می‏زند. 

این کعبه نیست که شکافته می‏شود تا 
شکفتن تو را لمس کرده باشد؛ 

این آغوش خداست که برای تحویل دادن 
تو به آفرینش خویش، گشوده شده است.

-------------------------------------------------------------

شکاف‏های شبیه
هیچ کس نمی‏داند آغاز اقیانوس از کجاست و پایانش تا کجا؟

آغاز تو را اما همه دیدند که در دست‏های زنی
از پس دیوارهای کعبه بیرون آمدیو لبخند زدی؛ 

دیوارهایی که پیش پای خورشید شکاف برداشت
تا روزگار معصوم عدالت آغاز شود؛
تا آفتاب، قدم بر خاک بگذارد.

شکاف‏های تاریخ، چه عجیب‏ اند! 
تاریخ، شکاف‏های مقدس خود را از یاد نخواهد برد؛ 

چه آنجا که عصای معجزه، دریا را شکافت
چه آنجا که یُمن قدوم نوزاد بلندبالایی، دیوارهای بیت العتیق را

و چه آنجا که سال‏های بعد، همان مولود معصوم، درهیئت سجده ‏ای مهربان
با لب‏های پرهیز رمضان، با فرق شکافته، خطبه رستگاری 
خواند و محراب خونین را به لرزه افکند.

-----------------------------------------------------------------

طلوع همتای آفتاب در زمین

امروز وقتی خورشید، سر از بالین کوه‏ها بردارد و طلوع
کند همتای خود را در زمین خواهد یافت؛ 

مولای نخلستان‏ های سکوت و چاه، مولای شبگرد کوچه‏ های کوفه را که 
بار امانت بر دوش، خلافت خدا را بر زمین مجسم خواهد کرد.

فردا، یتیمان، طعم نان دست‏های فاطمه
را در بخشش شبانه او، بی‏منّت خواهند چشید.

ببار ای ابر رحمت؛
که میلاد تو، آغازگر انگشتان ذوالفقاری نور است 

و فتح خیبر، دری است که به روی بازوان عدالت گشوده است
تا آن را برای همیشه، در تاریخ قلوب مؤمنین ثبت کنی.

تا که بر لب نامت ای زیباترین، می‏ آورم آسمان‏ها را تو گویی بر زمین می‏ آورم

تو طلوع آفتابی، من اذان مغربم زیر لب نام امیرالمؤمنین می ‏آورم

منبع: آیه های انتظار

 

/ 2 نظر / 15 بازدید
مصطفی عزیزپور

سلام وبلاگ قشنگي داري خواستي به من هم سر بزن باهم تبادل لينک کنيم [گل][گل][گل][گل][خداحافظ]

احمد

میلاد امام علی(ع) بر شما دست اندرکاران وبلاگ هم تبریک عرض می کنم.